اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه بر رفتارهای پرخطر و احساس خودارزشمندی نوجوانان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

کارشناسی ارشد، گروه مشاوره خانواده ،واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

چکیده

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه بر رفتارهای پرخطر و احساس خودارزشمندی نوجوانان بود.
روش پژوهش: پژوهش حاضر از نظر هدف از نوع کاربردی و شیوه انجام آن نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل و دوره پیگیری سه ماهه بود. از این رو، جامعه آماری پژوهش شامل نوجوانانی بود که در سال 1401 به یک مرکز مشاوره و روان‌درمانی خصوصی در منطقه 11 تهران مراجعه کرده بودند و به شیوه نمونه‌گیری در دسترس تعداد 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در یک گروه آزمایش (15 نفر) و یک گروه کنترل (15 نفر) گمارده شدند. سپس، روی گروه آزمایش بسته درمان فراتشخیصی یکپارچه‌نگر اهرنریچ-می و همکاران (2014) اجرا شد. به منظور گردآوری داده‌ها، ابزار پژوهش شامل مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی (IARS) و پرسشنامه خودارزشمندی کروکر و همکاران (2003) بود.
 یافته‌ها: با توجه به مقدار F و سطح معناداری در تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر در متغیر رفتارهای پرخطر (55/8 = F و 001/0 = P) و احساس خودارزشمندی (98/8 = F و 001/0 = P) می‌توان نتیجه گرفت که مداخله به کار رفته در این پژوهش یعنی درمان فراتشخیصی یکپارچه‌نگر به عنوان متغیر مستقل به طور معناداری باعث وقوع تغییرات در متغیرهای وابسته (رفتارهای پرخطر و احساس خودارزشمندی) شده است.
 نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های موجود می‌توان نتیجه‌گیری نمود که برای کاهش رفتارهای پرخطر و افزایش احساس خودارزشمندی نوجوانان، درمان فراتشخیصی یکپارچه‌نگر می‌تواند مفید واقع شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The effectiveness of integrated transdiagnostic treatment on high-risk behaviors and feelings of self-worth in adolescents

نویسنده [English]

  • Hananeh Mohammad Beigi Selahshor
Master's Degree, Family Counseling Department, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
چکیده [English]

Purpose: The purpose of this study was to investigate the effectiveness of integrated transdiagnostic treatment on high-risk behaviors and self-esteem of adolescents.
Method: In terms of purpose, the current research was of applied type and the method of conducting it was quasi-experimental with a pre-test and post-test design with an experimental group and a control group and a three-month follow-up period. Therefore, the statistical population of the research included teenagers who had referred to a private counseling and psychotherapy center in the 11th district of Tehran in 2022. 30 people were selected by available sampling and randomly assigned to an experimental group (15 people) and a control group (15 people). Then, Ehrenreich-May et al.'s (2014) integrative meta-diagnostic treatment package was implemented on the test group. In order to collect data, the research tools included the Iranian Adolescent Risk Taking Scale (IARS) and the self-esteem questionnaire of Crocker et al. (2003).
Findings: The F value and significance level were calculated in the analysis of variance with repeated measurements in the variable of high-risk behaviors (F = 8.55 and P = 0.001) and self-worth (F = 8.98 and P = 0.001). It can be concluded that the intervention used in this research, i.e. integrative meta-diagnostic treatment as an independent variable, has significantly caused changes in the dependent variables (high-risk behaviors and sense of self-worth).
Conclusion: Based on the available findings, it can be concluded that integrative meta-diagnostic treatment can be useful to reduce high-risk behaviors and increase the sense of self-worth of adolescents.

کلیدواژه‌ها [English]

  • integrative transdiagnostic treatment
  • high-risk behaviors
  • sense of self-worth
  • adolescents